petame.gr

Αντώνης Κριτζάς έγραψε: ↑
βάλε το servo μέσα ακόμη και αν γίνει διαμπερές (πρόσωπο στην πάνω επιφάνεια) διότι έχει έντονo drag Ψάξε για καλύματα η φτίαξε μόνος από depron ή ποτήρι του καφε

Το σενάριο του καλύμματος το σκέπτομαι και εγώ και μάλλον θα είναι το επόμενο βήμα….όπως επίσης και η τοποθέτηση του servo πιο μέσα.

Πάντως μέχρι τώρα δε δείχνει να επηρεάζετε από κάτι…..όμως και εγώ σε γενικές γραμμές δε τα θέλω να είναι τόσο εκτεθειμένα πάνω στο φτερό και για θέματα streaming αλλά και για την ασφάλεια των servo…..θα δούμε.

Το μοτέρ απλά το έχω για «μαξιλαράκι», άλλωστε με τη LiPo στα 7,4V δεν κάνει και πολλά πράματα το μοτέρ…….στο Ελληνικό σήμερα πέταγε με τον αέρα για κανένα 15λεπτο…..next flight πλαγιά!!!

To επόμενο βήμα ήταν το σκάψιμο της ατράκτου σε διάφορα σημεία πριν το τελικό κλείσιμο της για να χωρέσει το speed control, η LiPO και φυσικά το Receiver. Άρχισα κόβοντας τις προεξοχές που προορίζονταν για να στηρίζουν τις NiMH για το setup χωρίς μοτέρ (βλέπε εικ.34) και παράλληλα άνοιξα και λίγο χώρο για να περάσουν τα καλώδια του μοτέρ προς το ESC.

Παράλληλα έσκαψα και ένα μέρος της κοιλιάς της ατράκτου (βλέπε εικ.35) για να υπάρχει χώρος σε περίπτωση που θέλω να προσθέσω έρμα στην περιοχή του CG….η μαύρη γραμμή δηλώνει το CG (+/- 0.3cm).

Στη συνέχεια έφτιαξα ένα αυλάκι (βλέπε εικ.36) στη ράχη της ατράκτου για να περάσουν τα servo extensions των rudder και elevator. Δε χρησιμοποίησα καθόλου κόλλα στα καλώδια για να μπορώ να τα κινήσω εμπρός και πίσω εάν αυτό απαιτηθεί μετά το κλείσιμο της ατράκτου.

Ακολούθησε η κόλληση του τροχού (βλέπε εικ.37) και μετά μια τελική δοκιμή συναρμογής πριν το οριστικό κλείσιμο. Σε αυτή τη φάση (βλέπε εικ.38) δημιούργησα το χώρο που θα υποδεχθεί το receiver.

Τώρα θα έπρεπε να ασχοληθώ και με το ουραίο μέρος της ατράκτου που έρχεται ξεχωριστό σε ένα block κομματιού (βλέπε εικ.39) και το οριζόντιο που πρώτα όμως θα έπρεπε να του περάσω μια βέργα carbon κατά μήκος του elevator για να βελτιωθεί η ακαμψία του (βλέπε εικ.40 και 41) αφού πρώτα άνοιξα σχετικό αυλάκι με πολύ προσοχή και μετά τη κόλληση ασφάλισα με ταινία.

Το θέμα της θέσεως των δυο servo δεν ήταν πλέον τόσο δύσκολο μιας και με λίγο σκάψιμο για τις κάσες τους αλλά και με την δημιουργία αυλάκωσης για τα καλώδια κατάφερα να τα τοποθετήσω χωρίς ιδιαίτερο κόπο (βλέπε εικ.42 και 43)

Στο σημείο που καταλήγουν τα 2 καλώδια των servo άνοιξα φωλιά για να τοποθετηθούν τα φισάκια των servo (βλέπε εικ.44, 45 και 46).

Αφού σιγουρεύτηκα ότι όλα ταίριαζαν καλά κόλλησα το δεξί φίλο της ατράκτου με το ουραίο κομμάτι (βλέπε εικ.47) με πολύ παχύρρευστη CA και χωρίς χρήση Kicker για να έχω χρόνο να ευθυγραμμίσω (βλέπε εικ.48) την άτρακτο με την ουρά.

Η αλήθεια είναι ότι η συναρμογή σε όλα τα κομμάτια του μοντέλου είναι πολύ καλή και δεν αφήνει κανένα περιθώριο για λάθος.

Αφού κόλλησα και την αριστερή πλευρά, ήταν η ώρα να προσθέσω το πλαστικό προστατευτικό του dummy ουραίου τροχού (βλέπε εικ.49)…..το οποίο αποδείχθηκε από την πρώτη κιόλας πτήση ότι κάνει τρομερή δουλειά κατά την προσγείωση.

Ο κεντρικός τροχός κολλήθηκε και αυτός με την σειρά του με μερικές σταγόνες CA στην αριστερή πλευρά της ατράκτου (βλέπε εικ.50).

Άτρακτος μαζί με ουρά ήταν πλέον ένα πολύ στιβαρό κομμάτι (βλέπε εικ.51).

Σε αυτή τη φάση αποφάσισα να ανοίξω μια καλή οπή (βλέπε εικ.52) από όπου θα περνούσαν τα καλώδια των servo των φτερών και θα πήγαιναν πάνω σε ένα καλωδίου «Υ» που θα ερχόταν από το receiver, ενώ παράλληλα κάλυψα με ταινία, την φωλιά των καλωδίων των ουραίων servo (βλέπε εικ.53) .

Μιας και η άτρακτος έδειχνε ΟΚ…..το επόμενο βήμα θα ήταν η προσαρμογή του firewall μαζί με το μοτέρ…….σε αυτή τη φάση όλα είναι σε τρελό στρίμωγμα και αρχίζω να νιώθω δυσφορία……!!!!

Κάνοντας πολλές δοκιμές και δίνοντας κίνηση στο μοτέρ για να σιγουρευτώ ότι δε τρίβετε πουθενά, καταλήγω στη τελική θέση (βλέπε εικ.54) και κάνω δυο πονταρισιές με λεπτόρρευστη CA για να κρατηθεί στη θέση που θέλω σε πρώτη φάση (βλέπε εικ.55 και 56).

Η επόμενη φάση ήταν να στρογγυλοποιήσουμε το τετράγωνο…….!!!!

Με το dremelάκι έφαγα κυκλικά το firewall και μετά με ντουκόχαρτο 400-500 βαθμών έκανα το τελικό κουρμπάρισμα του ξύλου με προσοχή (βλέπε εικ.57 και 58).

Το αποτέλεσμα ήταν αρκετά ικανοποιητικό και ολοκληρώθηκε με την πρόσθεση μεσαίας CA και Kicke rπεριφερειακά του firewall.

To πολύ γέλιο έπεσε με τα μαγνητάκια του canopy….μιλάμε τραβάνε και αμάξι!!!!

Αφού τα χώρισα σε ζευγάρια και με μαρκαδοράκι σημείωσα τις πλευρές που έλκονται, άρχισε η προσαρμογή τους πάνω στην καλύπτρα και τις αντίστοιχές οπές πάνω στην άτρακτο.

Για να είμαι σίγουρος ότι δε θα ψάχνω τους μαγνήτες, έβαλα αρκετή CA στα σημεία που θα κολλούσαν στο EPP και από πάνω τους πέρασα και ταινία……(βλέπε εικ.59, 60, 61, 62 και 63)

Η τοποθέτηση του ESC ήταν αρκετά εύκολή και με την χρήση κομματιών αυτοκόλλητου velkro (σκρατσάκια) τα πράματα έγιναν ακόμα πιο εύκολα…..μαγικό υλικό (βλέπε εικ.64, 65 και 66).

Με το ίδιο υλικό κολλήθηκε και το receiver αφού πρώτα πέρασα την κεραία μέσα από μια τρύπα κατά μήκος της ατράκτου (βλέπε εικ.67 και 68), μακριά από καλώδια servo-extension......μη φάμε και καμία παρεμβολή!!!!

Το σημείο που θα καθόταν η μπαταρία θα το αποφάσιζα κατά την διάρκεια της ζύγισης του μοντέλου.

Τοποθετώντας το οριζόντιο κατάλαβα ότι το κομμάτι τις ουράς άρχισε να παίζει όταν ασκούσα φορτία στο κάθετο σταθερό (fin). Η μόνη λύση που σκέφτηκα ήταν η τοποθέτηση βέργας carbon στη αριστερά και κάτω στην ουρά (βλέπε εικ.69).

Αφού όλα πλέον έδειχναν μια χαρά, άρχισα την τοποθέτηση όλων των ντιζών και το κεντράρισμα όλων των κινούμενων επιφανίων (βλέπε εικ.70, 71 72 και 73), χωρίς όμως να κόψω το EPP που ένωνε τα ailerons, elevatorκαι rudder ακόμα!!!

Αφού τοποθέτησα την αναδιπλούμενη έλικα (folding prop) στον άξονα του μοτέρ μαζί με το spinner (βλέπε εικ. 74 και 75) και πρόσεξα κατά την κίνηση της να μην έρχεται σε επαφή με το firewall ή τις βίδες του μοτέρ, αφαίρεσα το extra EPP από όλες τις κινούμενες επιφάνειες (βλέπε εικ. 76) και τοποθέτησα την μπαταρία απέναντι από το ESC όσο πιο πίσω μπορούσα για αρχή, (βλέπε εικ. 77) με velkro για να κάνω την πρώτη ζύγιση.

Πριν τη ζύγιση όμως με είχε φάει η αγωνία για την τελική μάζα του μοντέλου…….έβαλα όλο το μοντέλο πάνω στη ζυγαριά αφού τη μηδένισα πρώτα και την άφησα να ηρεμίσει και…………ΝΑΙ…..το βάρος ήταν 567gr (βλέπε εικ. 78)…..με τα πάντα όλα μέσα

Αφού από βάρος ήμασταν καλά, η ώρα της εύρεσης του CG για να πετάξουμε σωστά και όχι να πετάξουμε το μοντέλο στα σκουπίδια είχε φτάσει.

Το μοντέλο ζύγισε εντελώς ουδέτερα στα 39-40cm από το χείλος προσβολής.....40cm after LE.... (βλέπε εικ. 79 και 80).

Για να είμαι σίγουρός....το μοντέλο το ζύγισα και κανονικά αλλά και ανάποδα, όμως δεν είδα καμία διαφορά (βλέπε εικ. 81).

Τα σημεία ζύγισης απείχαν σχεδόν 8cm από την άτρακτο (βλέπε εικ. 82).

John Χάλαρης έγραψε: ↑
Η παρθενική έγινε στο Marathon Valley (05/08/2010), με άπνοια. Πέταξε πολύ όμορφα στα 560gr τελικό βάρος χωρίς ιδιαίτερα τερτίπια, ελαφρός πισώβαρο, σε σημείο όμως που δε προβλημάτιζε (να μη πω ότι μου άρεσε κιόλας), μιας και με την μετακίνηση της μπαταρίας περί των 2-3cm εμπρός το μοντέλο πέταξε πολύ όμορφα....

Στη δεύτερη πτήση στο Ελληνικό τοποθέτησα την μπαταρία άλλα 2cm εμπρός και το μοντέλο πέταξε φανταστικά……..το μόνο αρνητικό ήταν ότι με πρόδωσε ένα servo στα ailerons και έκανα αναγκαστική χωρίς καμιά ιδιαίτερη ζημιά.

Η τρίτη δοκιμαστική έγινε πάλι στο Ελληνικό (09-08-2010) με απόλυτη άπνοια και με καινούρια servo στα ailerons (HS55...που τα ξέρω).

To FOXάκι απλά πέταξε άψογα με όλη τη σημασία της λέξης....χωρίς κανένα κακό χαρακτηριστικό....πέραν του γεγονότος ότι είναι νευρικό και θέλει τον απαιτούμενο σεβασμό ως ακροβατικό.

Η προσγείωση του δε, μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.....είναι όλα τα λεφτά…….45 μοίρες στον άνεμο, τέρμα rudder και πολλά ανάποδα με τα ailerons με πολύ μικρές διορθώσεις......αφήνοντας τελείως ουδέτερο το elevator το οποίο το τραβάς 20cmπριν πιάσεις διάδρομο απλά για να ξεφουσκώσει……..το FOXάκι απλά έρχεται γλυκά και προβλέψιμα και ενώ χάνει ταχύτητα και ύψος δε ρίχνει καθόλου φτερό μέχρι να ακουμπήσει έδαφος χωρίς να σε τρομάζει……..για να πω την αλήθεια δε το περίμενα......το Easy Glider δε κατεβαίνει τόσο γλυκά!!!

Επόμενη πτήση σε πλαγιά. ^%^ Του το χρωστάω άλλωστε…..μιας και αυτό είναι το φυσικό περιβάλλον αυτών των μοντέλων.

Θα προσπαθήσω να ανεβάσω φωτογραφίες από τις επόμενες πτήσεις και αν βρω κανένα να κρατά την κάμερα θα πάρουμε και κανένα videάκι…...

Σας ευχαριστώ όλους +(*) για την ανοχή σας και τις χρήσιμες συμβουλές _Β_Ο ...

Μετά από 7 πτήσεις με το Foxάκι πλέων μπορώ να πω ότι το τελικό βάρος των 592gr, μετά από μετατροπές όπως

• τοποθέτηση των servo των φτερών πιο μέσα,
  
• τοποθέτηση καπακιών προστασίας των servo,
  
• ενίσχυση του μέρους όπου στεγάζετε το μοτέρ,
  
• ενίσχυση των wing tips
  

το Foxάκι θέλει 5 μποφόρ και πάνω για να πετάξει σωστά….ή τρελά θερμικά για να σηκώσουν τα 600gr…..καλά κρασιά.


….βέβαια στα 5 μποφόρ κάνει παπάδες αλλά γίνετε απότομο, νευρικό και γενικά ΟΧΙ ευχάριστο.
…

Το μοντέλο πάει για ταβάνι.....και....Πάμε για άλλα.

βιντεο θεμε ... και αναλυτικες φωτο κωστηηηηηηηηη! παντως οπου ειδα βιντεο με fox πολυ αερα ολοι αλλα γινεται φουσεκι με αερακο.....

Φίλε έτσι είναι όπως τα λες και τα βλέπεις στα video.

Το εργαλείο θέλει πολύ αέρα (ή πολύ πολύ πολύ λίγο βάρος...στη δική μου περίπτωση τα 450gr είναι το max) για να κάνει τα ακροβατικά του.

Φαντάσου ότι σε εκπέτασμα είναι λίγο μικρότερο από το easy glider και το φάρδος των φτερών του είναι ίσως και λιγότερο από το μισό του easy glider τουλάχιστον στα 3/4 του εκπετάσματος......

Μιλάμε παίδες θέλει πολύ αέρα...όχι αστεία.

Με 4 μποφόρ απλά περιφέρεσαι στη πλαγιά ασθμαίνοντας....χαχαχαχα

Βέβαια να πούμε εδώ ότι με αέρα το μοντέλο μπορεί να βγάλει ένα πλήρες (knife…δύσκολα για πάνω από 3 μέτρα) ακροβατικό πρόγραμμα με highlights…..το spin….μιλάμε τρομερό και το stall turn.

Σε γενικές γραμμές δεν έχει κακές συνήθειες αρκεί να έχει λίγη ταχύτητα πάντα και φυσικά τα deflections στο elevator να είναι πολύ μικρά….αλλιώς snapάρει….και snapάρει τρελά (αλλά κάνει ένα snap roll….μούρλια) …..και η προσγείωση θέλει τέρμα rudder και διορθώσεις με ailerons….αλλιώς δεν κατεβαίνει ΠΟΤΕ.

Θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα αλλά όχι σε φελιζολενιο και σε τόσο μικρή κλίμακα……1.80-2.00m άνοιγμα πιστεύω ότι θα ήταν το ιδεατό και εντελώς ουδέτερο σε ζύγισμα αφού βέβαια γίνουν οι πρώτες δοκιμαστικές.